Kerkuil geringd op Schapenboerderij ’t Slot in Heesbeen

Uilenkast in eerste jaar bebroed

De kerkuilenwerkgroep van IVN De Waerdman Oost heeft donderdag 7 juli één van de jonge kerkuiltjes geringd op de schapenboerderij in Heesbeen. Afgelopen jaar meldden de bewoners van de zorgboerderij dat er een kerkuil rondvloog.  De kerkuilenwerkgroep hangt dan op verzoek een uilenkast op om het broeden te bevorderen en ook om de overlast van poepende uilen te verminderen. De uilenkast hangt in het achterhuis van de eeuwenoude boerderij.

Prachtige omgeving

Roy van Delft uit Elshout is de bevlogen uilencoördinator in het gebied. Hij heeft het werk van Harry Smits, de uilenman overgenomen.

“Voor uilen is deze boerderij een prachtige omgeving. Veel bosjes en hoekjes waar muizen hun gang kunnen gaan. De muizen zijn het voer voor de kerkuilen. Bij de eerste controle zaten er vier jongen in de kast, nog helemaal in de donsveren. Nu een paar weken later zijn er al 3 van de vier uitgevlogen. We zijn nog net op tijd om deze jonge uil te kunnen ringen”

Erkende ringmeester

Het ringen gebeurt om gegevens over de uilenstand te verzamelen zodat gevolgd kan worden hoe het gaat met de dieren. Van elk dier met een ring is bekend hoe oud het dier is, welk geslacht het heeft en waar het dier geboren is.

Het ringen gebeurt uiterst zorgvuldig en alleen door een ringmeester met een rijkserkenning en vergunning.

Deze bijzondere gebeurtenis werd op de voet gevolgd door de jongste bewoner van Schapenboerderij ’t Slot, Dirk Elbertsen. “Volgend jaar mogen er wel weer jonge uilen komen, ik vind ze erg leuk en bijzonder.”

Het berichtje heeft ook het regionale nieuws gehaald.

Advertenties

De koekjes staan klaar

Het ruikt heerlijk in de keuken van Schapen- en zorgboerderij ’t Slot. Op zaterdagmiddag leest Margo Vonk voor uit het boek Waar lopen de schapen? en alles is klaar om bezoek te ontvangen. De boerderij organiseert activiteiten om te laten zien wat er allemaal kan op de boerderij. Het is niet druk, maar wel bijzonder gezellig.

In een grote kring zitten de bezoekers in de mooie kamer van de boerderij. De boerin en de boer (is dat de goede volgorde?) hebben hun best gedaan. Alles opgeruimd en heel veel lekkers gebakken. Ook Dirk heeft hard gewerkt. Zijn taak is om de badkamer schoon te maken en die blinkt!

Het eerste bezoek zijn Margo met haar overbuurmeiden, Rozefie en Annemoon. Gerard en Dirk nemen de meiden eerst mee naar de stal met schapen en geiten. Daar kwamen ze voor.

Precies om half drie komen de eerste luisteraars. Als iedereen zich installeert met thee, koffie en koek leest Margo voor uit het boek. Het is muisstil. De verhalen over en van de herders inspireren. ‘Ik wist niet dat er zoveel verschillende schapenrassen waren. En dat die verschillende rassen ook heel verschillende begrazen.’ zegt een van de bezoeksters. Daar weet Gerard ook wel wat over te zeggen. Hij is betrokken bij de kwaliteitsregeling gescheperde schaapskuddes en heeft het afgelopen jaar veel herders gesproken. Er is zelfs verschil in het graasgedrag tussen de heiderassen als Veluws heideschaap, Schoonebeeker en Drents heideschaap.

Het voorlezen leidt als vanzelf tot een geanimeerd gesprek. We praten over het eten van vlees. We weten allemaal van ‘vroeger’ dat opa heel veel konijnen had. De konijnen hadden geen naam en als kind had je niet in de gaten dat deze konijnen allemaal in de pan terecht kwamen. Jouw Flappie overkwam dat natuurlijk niet. Het gekke is, dat in deze tijd, waar de afstand tussen het bord op tafel en de dieren op de boerderij zo groot is geworden, het veel moeilijker wordt om uit te leggen waarom je wel vlees eet.

Op ’t Slot eet de familie vlees. Ook van de eigen schapen. Het is in ieder geval heel erg zeker dat de schapen op ’t Slot een fantastisch leven hebben gehad.

Dit is een blog van gastblogger Margo Vonk.
Houdt de site in de gaten voor de volgende activiteit op schapen- en zorgboerderij ’t Slot.